İNSANCIL YÖNETİM ESASLARI

Yönetici çalıştırdıklarının psikolojisine indiği müddetçe problemlerini cidden azaltabilir, ancak bu tutumla büyük bir huzur zeminini hazırlayabilir. Ben o sıralarda Hugonier'nin “Former des Chefs” (şefleri hazırlamak) adlı eserini okumuştum. Kitap beni çok etkilemişti zira birçok hususlar benim görüşlerime çok uyuyordu. Fırsat gelmişken. genç yöneticilere özellikle kitap okumalarını tavsiye etmek isterim. Zira insanın kitaplardan öğreneceklerinin yanında kitaplarda düşündüklerinin, görüşlerinin doğruluğunun teyidini okuyunca yöneticiye daha büyük bir emniyet geliyor. Nitekim bahsettiğim kitapta yazar, çalışanlara verilmesi gereken değerin yönetimdeki önemini, özellikle şeflerin formasyonunda üst makamların hatayı karşılama tarzının ne derece rol oynadığını gösteriyordu. Bu firmamızdaki bazı şubelerde görülen yönetim rahatsızlıklarını izahta fevkalade yardımcı olmuştu.

Hatayı karşılama! Bunda yöneticinin tutumunun çalışanların üzerindeki etkisi bazen ihmal edilir.

Bizim muhasebe servisi şirketin en huzursuz, en çok problemi olan yerdi. Bir şubede huzursuziuk oldumu o şubede insanlar arasında önüne geçilemeyecek kadar şiddetli bir çekememezlikte belirir. Bunun defalarca analizini yapmaya çalıştım. Menşeyin oranın yönetiminden kaynaklandığını anlamıştım. Yönetici, kendi seçtiğiniz bir kimseyse onu ikaz edersiniz. Ancak şirkette bahis konusu yönetici ortağınız olduğu taktirde iş zorlaşır zira ortaklık bağları, yönetimde üst mevkideyseniz dahi, sizi bazı hareketlerden alıkoyar. Benim de zorluğum burada düğümleniyordu. İnsancıl yönetim esaslarından lafı açmaya. çalıştığım zaman karşıma bunun zaten tatbik edildiği iddiası çıkardı. Hakikatte o serviste insanları işe şevkle bağlayacak hususlar çok noksandı. Ozellikle yapılan hatalar fevkalade asabi, fevri reaksiyonlarla karşılanıyor, hata yapılacak diye yönetici birçok işleri üstleniyor, hiçbir işi doğru dürüst delege etmeye niyetli görünmüyordu. Buna karşı insanlar da yapılanları sadece hatasız yapmaya gayret ediyor işe zerre kadar iştirakçi olamıyorlardı. Üstelik şefin fevri hareketlerinden müthiş çekiniyorlar bu itibarla tartışmaya dahi gitmiyorlardı.

Firmada ayrı ayrı kısım yöneticilerinin yönetim felsefesi çok önemli bir husustur. Kısım yöneticilerinin üst yöneticinin yönetim felsefesini kabullenmeleri burada büyük önem taşır. Bizim şirketi ele alırsak muhasebe şubesinde çalışanlar kendilerini diğer şubelerdeki serbest havaya sahip olmadıklarından kendilerini ayrı bir dünyada görürlerdi ve bu yüzden de bir nevi kompleksleri vardı, bunun etkisiyle de enformasyon akışında zorluklar çıkardı. Sanki şeflerinin tutumunun hıncını başka yerden almak isterlerdi. Yöneticileriyse onlarda bu hissi izale etmek şöyle dursun, onlara firmada kendilerine başka gözle bakıldığını hareketleriyle, sözleriyle telkin ederdi. Üst yönetim kademesi olarak ben o kısım yöneticisinin işine karışmamaya çalışırdım, ortaklık bağları da işte daha nazik bir durum yaratıyordu. Ancak kişilerle temas fırsatını yaratır, onların bu temaslardan haz duyduklarını hissederdim. Bu da işin yararına oluyordu.

Diğer şubelerdeyse bu tür problemler yoktu zira yöneticilerin çoğu tecrübelerini müessesede kazanmış genç kişilerdi.